Τρίτη, 1 Ιουνίου 2010

3. ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΩ

Η ΣΥΝΤΑΓΗ
Τρως Πώς να το ψάξεις το νερό, αφού είσαι χορτασμένος
κόλλημα!κι ούτε το βάζεις στο μυαλό πως δηλητηριασμένος
κι όχι χορτάτος, μα νεκρός, στ’ αλήθεια ναρκωμένος,
κοιτάς τον ήλιο και αυτός σου φαίνεται αναμμένος.
Κι ύστερα βλέπεις πορτατίφ και το περνάς για ήλιο,5
άσ’ τα να πάνε, κόλλησες, σα να ‘σαι σε βινύλιο
παλιά βελόνα κι όλο λες το ίδιο και το ίδιο
κι έφτασες και το πίστεψες πως αυτό το βαρίδιο,
που σ’ έκανε και κόλλησες, είναι προς όφελός σου?
το έκανες σημαία σου πως θέλει το καλό σου10
και πίστεψες πως είν’ αυτό, το σάπιο κόλλημά σου,
το τραγουδάκι ολόκληρο, βρε αδερφέ, φαντάσου
ν’ ακούγαμε ολόκληρο το δίσκο πώς θα ήταν
και ν’ άνοιγε μια πόρτα ευθύς και να μας λέγαν «κοίτα!».
Και να μας δείχνανε πολλές, άπειρες, δισκοθήκες…15
Άντε, λοιπόν και να στο πουν, μα εσύ έχεις υποθήκες,
το σπίτι, το κεφάλι σου κι όλα τα υπάρχοντά σου,
δήλωσες για εγγύηση μέχρι και τη γιαγιά σου
και όλα αυτά τα έκανες στη βεβαιότητά σου,
πως βλέπεις τάχα καθαρά? τα επιχειρήματά σου20
ήτανε τόσο στέρεα που θα ‘παιζες ακόμα
ξανά μια το κεφάλι σου όταν θα ήσουν πτώμα.
Εσύ ξέρεις απόλυτα πως όλο το τραγούδι
είναι αυτό που κόλλησες: «ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΕΙΝ’ ΛΟΥΛΟΥΔΙ».
Μα, να που όμως, ίσως και η δύστυχη βελόνα25
που κόλλησε και έπαιζε τα ίδια έναν αιώνα
και κορδωνόταν πως αυτό η Μουσική όλη είναι
και ας της φώναζε η ζωή: «Τα δεδομένα σβήνε!»,
όταν θελήσει η Μουσική, η ίδια η αρμονία,
να της ανοίξει όλα αυτά τα άπειρα αρχεία,30
ίσως, λοιπόν, να είναι αργά να πάει στο μάστορή της,
σαν δει πως είχε κόλλημα, για επαναδιόρθωσή της.
Τότε θα κλαίει και θα θρηνεί για τον χαμένο χρόνο
και που αυτό το γρίτσι-γριτς έπαιζε πάντα μόνο…
Αλίμονο! Κι η Μουσική την ήθελε μαζί της,35
μα αυτή όμως δεν το έβλεπε κι έπαιζε το βιολί της.
Διαφοροποίηση;Κι αν κάποιοι ξεκολλήσουνε, η αρχή είναι ζοριλίκι,
Λιποταξία!γιατί μοιάζουν με πρόβατα κι είναι τριγύρω οι λύκοι.
Δεν θα σ’ αφήσουν εύκολα κι οι «φίλοι» σου ακόμα,
θα τρίζουνε τα δόντια τους, σαν φύγεις απ’ το κόμμα.40
Γιατί έτσι θα σε χάσουνε από καλό πελάτη
και θα σου βγάλουν όνομα, μα και αυτό το μάτι!
Πρώτα αυτοί θα γίνουνε λύκοι από «αγάπη»…
Σε θέλουν για τα δόντια τους κι όχι ν’ αλλάξεις κάτι.
Είτε γιατί τους τη χαλάς την όμορφη παρέα,45
αν ήσουν και γελωτοποιός, τραγούδαγες κι ωραία,
αν έλυνες προβλήματα και πάντα ήσουν μαζί τους,
είτε τα αυτιά τους χάιδευες σε κάθε άποψή τους
κι ήσουνα το καλό παιδί και πάντα προσκυνούσες
το τέλειο μεγαλείο τους και τους ικανοποιούσες,50
έτσι για να ‘σαστε καλά και να κυλάει η ζήση,
πες μου, αν εσύ τους ξέφυγες, ποιός θα παρηγορήσει
ετούτη την απώλεια; Αχ, δεν θα την αντέξουν,
σείονται τα θεμέλια κι απάνω σου θα τρέξουν
μ’ ανησυχία φιλική, με φόβο κι ενδιαφέρον,55
αυτοί δεν είναι άρρωστοι, εσύ είσαι ο φέρων
ανίατη ασθένεια, κοινώς την λέμε τρέλα.
Πώς γίνεται να λιάζεσαι πιο έξω απ’ την ομπρέλα;
Πίσω απ’ την αγωνία τους κρύβεται κι ένας φόβος
να μη χαθούν οι ασφάλειες, να μην προκύψει λόγος,60
έτσι ώστε αυτοί να ερωτηθούν από τον εαυτό τους,
ποιός έχει δίκιο οι ίδιοι τους ή μήπως ο τρελός τους;
Γιατί αν βάλουν στο μυαλό μια τέτοια ανησυχία,
πρέπει στα δεδομένα τους μια ακτινογραφία
να κάνουν, όμως είναι αυτό σκέτη ταλαιπωρία.65
Στο κάτω-κάτω της γραφής βρίσκουν πως η υγεία
που έχουν είναι μια χαρά, το είπε κι ο γιατρός τους,
αν παίρνουνε το χάπι τους ή ό,τι βρουν εμπρός τους,
κι αφού η γνώμη η κοινή έτσι το αποφασίζει,
υγεία είναι να καίγεσαι, όμως να σε δροσίζει70
εκείνη η ψευδαίσθηση πως ό,τι λένε όλοι,
εκείνο είναι το σωστό και το φοράς «βραχιόλι»,
βρίσκοντας καταξίωση μες στην κοινή την γνώμη,
οπότε δεν χρωστάς ποτέ και πουθενά συγγνώμη.
Το δίκαιο και το σωστό τ’ ορίζει το μπουλούκι75
κι είναι σχεδόν αδιάφορο αν είναι σκέτο λούκι.
Ο ορισμόςΗ συνταγή, το είπαμε, σε θέλει ευτυχισμένο
της υγείαςπου πάει να πει συμβόλαιο να ‘χεις καλογραμμένο,
που να ορίζει ποιά ακριβώς είναι η ευτυχία
που σου επιβάλλει να ποθείς αυτή η κοινωνία.80
Ούτε πιο λίγο απ’ αυτό ούτε βεβαίως πιο πίσω,
είναι μοντέλο ασφαλές πρέπει να το τηρήσω,
ό,τι προτείνουν ακριβώς να κάνω για να ζήσω,
είναι μανιέρα η ζωή, πρέπει να συνηθίσω…
Αυτό ακριβώς το τέλειο εικονικό μοντέλο85
που δείχνει η τηλεόραση να βάλω για καπέλο.
Να είμαστε όλοι όμορφοι, κεφάτοι, ευτυχισμένοι,
διάσημοι, ενδιαφέροντες και επιτυχημένοι.
Δεν θέλουμε προβλήματα σε τούτη την ταινία,
το «ζουμ-τριαλαριλαρό» είναι η ευτυχία!90
Η ψεύτικη επίφαση κεφιού κι αισιοδοξίας.
Όνειρα πάνω απ’ αυτό είν’ ένδειξη βλακείας,
αλλ’ όμως και λιγότερο δεν κάνει, είν’ αρρώστια,
το μέτρο είναι να φοράς όποια σου πουν εντόσθια
κι αν η ζωή στα φέρει αλλιώς για να σε συνετίσει95
κι αν έρθει κάνα πρόβλημα να σε ταρακουνήσει,
να σου ‘ρχεται παράνοια και να σε πιάνει τρέλα,
θες όλα να ‘ναι σε σειρά κι αρπάζεις την ομπρέλα,
ψεύτικα κουκουλώματα, να φαίνονται όλα εντάξει,
να μην τυχόν και μαθευτεί ότι στην ίδια τάξη100
έμεινες κι απ’ το σύνολο εσύ ό,τι διαφέρεις.
Πανίσχυρος και άτρωτος πρέπει να καταφέρεις
να δείχνεις, γιατί αλλιώτικα σε περιμένει ψόγος
ή της ζωής το μάθημα, όπως ο ψυχολόγος
για σένα το ετοίμασε και για κάθε καημένο,105
που μπλέχτηκε, ενώ δίνεται το σχέδιο ορισμένο.
Δεν είναι τίποτα σου λεν και μην ανησυχήσεις,
ή νεύρωση ή ψύχωση είναι, αν το νομίσεις,
πως κάτι άλλο είν’ η ζωή από αυτό το ψέμα,
πρέπει να βάλεις τα γυαλιά και να αλλάξεις βλέμμα.110
Ζωή είναι προσομοίωση ζωντάνιας κι ευτυχίας,
μα σκέτη επιβίωση είναι επί της ουσίας.

~ • ~ • ~ • ~ • ~ • ~ • ~ • ~ • ~ • ~ • ~ •~ • ~ • ~ • ~ • ~ • ~

ΤΟ ΠΗΔΗΜΑ ΣΤΟ ΚΕΝΟ
Μη σου λάχει,Είσαι απολύτως υγιής, αν είσαι στην αγέλη,
μη σου λάχει…οπότε εσύ που αντιδράς θα χρεωθείς τα τέλη
της όποιας σου παράβασης, κυρίως αν διαφέρεις,
δεν σε αφήνουν ήσυχο μήπως και καταφέρεις
να αποδράσεις και φωτιές στη βεβαιότητά τους,5
ανάψεις χωρίς να το θες μια κι είσαι ανάμεσά τους.
Μεγάλος πονοκέφαλος να ‘χεις άλλο «καλάθι»,
γιατί σ’ αυτήν την εκδοχή σε κυνηγούν οι βλάχοι!
Και δεν ξεφεύγεις, γιατί αυτοί το ‘χουν συμφωνημένο
και μάλιστα το χαίρονται που ‘ναι κατεστημένο.10
Δικαιωμένοι, αγωνιστές, μέχρι κι επαναστάτες,
όλοι αμετακίνητοι μην έχεις αυταπάτες,
μοιράζονται τους ρόλους τους και βρίσκουν ησυχία,
αν λείψεις απ’ το έργο τους, αυτό είναι προδοσία.
Κι αλίμονο! Αν σε αγαπούν, δεν θα σε κυνηγήσουν,15
δεν θα σε πάνε φυλακή, μα όμως θα σε κλείσουν
η πνιγηρή φροντίδα τους κι η βεβαιότητά τους
σε πιο μεγάλη φυλακή, που είναι η αγκαλιά τους,
κι αν δεν καθίσεις και εκεί, πολύ πια θα θυμώσουν
και τότε θα σιγουρευτούν πως πρέπει να σε σώσουν,20
γιατί είναι επικίνδυνο που είσαι μακριά τους
και δεν υπολογίζεις πια τα επιχειρήματά τους.
Δεν σου ‘πανε να συμφωνείς με όλα μα με κάτι.
Τι; Θα πηδήξεις στο κενό; Ε, θα σε πουν σακάτη.
Αυτό είπανε και στον σοφό που έλεγε «ουδέν οίδα».25
Κουνήθηκαν οι ασφάλειες και το ‘νιωσαν παγίδα.
Μη μιλάςΥπάρχει και περίπτωση σε κάποιους να αρέσει,
καθόλου!σε κάποιους νέους στην καρδιά, που ακόμα ψάχνουν θέση,
μα αυτοί έχουν έναν κίνδυνο γιατί είναι ένα στρώμα,
που και την όποια απόδραση την σκέφτονται σε κόμμα.30
Είναι ωραίοι, ανήσυχοι, θέλουν ελευθερία,
μα η τάση που ‘χουν οι άνθρωποι σ’ αυτήν την ηλικία
τους σπρώχνει στο φανατισμό, γιατί ζητάει να δέσει
με ιδέες και συνθήματα και κάποιονε στη μέση
ένα καινούριο σύστημα, μια νέα θεωρία,35
οπότε πάλι θα ‘χουμε μια νέα ιδεολογία.
Το είδαμε πολλές φορές σε νέους επαναστάτες
σαν μεγαλώσουν κι έχουνε πια τις κοιλιές χορτάτες
να μυρηκάζουν πληκτικά το παλαιό τους πάθος,
για να μας πείσουν πως αυτοί δεν κάνανε το λάθος,40
μα να, απλώς, οι τέλειες ιδέες που ‘χαν πάντα
και που γι’ αυτές αγόρασαν αντί Mercedes, Lada
δεν ευοδώθηκαν γιατί φταίνε στα σίγουρα άλλοι
που ‘χουν πατάτα για καρδιά κι άχυρο στο κεφάλι.
Δεν τους περνάει απ’ το μυαλό πως οι ίδιοι ίσως φταίνε,45
γιατί έχουν άλλα στο μυαλό κι άλλα στην πράξη λένε.
Και πως όσα κι αν κάνανε στη νεαρή ηλικία
με πνεύμα αγωνιστικό ήταν απλά ευκαιρία
να εκτονώνουνε απλώς το νεανικό τους πάθος
νομίζοντας ότι σαφώς ξέρουν αυτοί το λάθος50
κι ότι κατέχουν το σωστό και θα το αποδείξουν,
γιατί έχουν παντοδύναμη ομάδα και θα ρίξουν
οι δίκαιοι αγώνες τους κάτω την αδικία
και θα γλυτώσει απ’ αυτήν όλη η κοινωνία.
Δεν είναι βέβαια αθέμιτο, στη φύση είναι των νέων55
να οραματίζονται να μπουν στο χώρο των σπουδαίων
και να εκφράζουν άποψη, να ρίχνονται σ’ αγώνες,
μα υπάρχει μια παγίδα εδώ, αν δεις μες στους αιώνες,
το να εγκλωβιστούν απλώς στις φρέσκιες τους ιδέες
που θα παλιώσουν κάποτε και δεν θα είναι νέες.60
Ο Βιτγκενστάιν11 που ήτανε πολύ φευγάτος νέος,
φλεγόμενος, ανήσυχος, σοφός ίσως σπουδαίος,
προσπάθησε επίμονα να πει πως η αλήθεια
δεν βρίσκεται στη σκέψη μας, στα λόγια, στη συνήθεια
και πως όταν ο άνθρωπος γυρεύει να την κλείσει65
σε δίχτυα φιλοσοφικά σίγουρα θ’ αστοχήσει.
Γι’ αυτό και έφυγε μακριά, πήγε στη Νορβηγία,
μια κι ήξερε τον κίνδυνο που ‘χει η Φιλοσοφία.
Γιατί όσο κι αν το ήθελε να γίνει ο «κανένας»,
έναν σπουδαίο φιλόσοφο έβλεπε ο καθένας,70
κι ενώ αυτός τους έλεγε πως η Φιλοσοφία
είναι για να γκρεμίζουμε την κάθε θεωρία,
εκείνοι πάλι χτίζανε το οικοδόμημά τους
και απ’ αυτόν ζητούσανε να γίνει μέντοράς τους.
Κι αυτός για να ‘ναι συνεπής με τα λεγόμενά του,75
τα ίχνη πάντα έσβηνε, «έπνιγε τα παιδιά του»,
και ό,τι αποφατικά αυτός επιχειρούσε
να πει, στην πράξη το ‘δειχνε κι αλλόκοτα έτσι ζούσε.
Γιατί ήξερε πως θέλανε να τονε παγιδέψουν
κι απ’ όσα έλεγε αυτός, να πάνε και να κλέψουν80
αυτά που τους βολεύανε, για να ‘χουν ευκαιρία
να φτιάξουν φιλοσοφική καινούρια θεωρία.
Είναι για να το φοβηθείς και στη σιωπή να κάτσεις,
άμα στ’ αλήθεια το ποθείς τον κόσμο να αλλάξεις,
γιατί έχει αυτός τον τρόπο του κι αρρωστημένο πάθος85
να παίρνει αυτόν τον πόθο σου να τον σερβίρει λάθος
σε νέα ιδεολογική φόρμα ως θεωρία,
γιατί Αλήθεια δεν ζητά, ψάχνει φιλοσοφία.
Δε λέμε πως δεν είν’ καλό, αν ψάχνεις την Αλήθεια
να βοηθήσεις και αυτούς που ασφυκτιούν στα δίχτυα90
και θέλουν ν’ αποδράσουνε, μα πρέπει να προσέχεις
αυτή την μπανανόφλουδα που βάζουνε οι σχέσεις.
Άλλωστε είσαι και εσύ ένας που ακόμα ψάχνει…
Το είπαν και οι Σκεπτικοί12 δεν βλέπεις μες στην πάχνη
της όποιας βεβαιότητας, των όποιων δεδομένων,95
γι’ αυτό διαλέγεις το μηδέν απ’ ό,τι είναι δοσμένο
μήπως εκεί καθαριστείς και τότε η Αλήθεια
εκείνη έρθει να σε βρει, σαν διώξεις τη συνήθεια.
να θεωρείς αληθινό αυτό που βλέπει η τύφλα
αυτής της δήθεν λογικής που σου κολλάει σαν τσίχλα100
στη σφαίρα του εγκεφάλου σου και νέα δεδομένα
σου στρώνει πάλι απ’ την αρχή στέρεα βεβαιωμένα.
Άρα, δεν έχεις τίποτα να πεις κι αυτό ακόμα,
το ότι δεν ξέρεις τίποτα, φύλαξ’ το μες στο στόμα
κι αν έρθει εκείνη η στιγμή και το μηδέν φωτίσει,105
και λίγο ανοίξουν οι οφθαλμοί κι η Αλήθεια σ’ οδηγήσει,
μην γίνεις Υπεράνθρωπος όπως αυτός του Νίτσε
κι αρχίσεις λόγια να τους λες, καλύτερα αυτό δείξε:
Ο καθρέφτηςΌτι η Αλήθεια πρόσωπο είναι και όχι λόγια
& το Πρόσωπο και για να έρχεται, εσύ, κάθεσαι στα «υπόγεια»,110
εκεί που σβήνει το μυαλό και η καρδιά χτυπάει,
γιατί στ’ αλήθεια αληθινός είν’ όποιος αγαπάει.
Και αγαπάω δεν θα πει γίνομαι δάσκαλός σας,
θα πει είμαι υπηρέτης σας και ο πιο ταπεινός σας,
για να εστιάσετε στο φως, που σβήνεις για να έρθει115
και το ζητά ο καθένας μας ρουφώντας απ’ τη μέθη
εκείνου του ωραίου μηδέν που γίνεται καθρέφτης,
όχι σε όποιον κομπασμούς και λόγια λέει ο ψεύτης,
μα στην Αλήθεια που ρευστή έρχεται σαν ποτάμι,
δεν πιάνεται, δεν κλείνεται, συμβόλαια δεν κάνει,120
μόνο μας θέλει καθαρούς, με πόθο στην καρδιά μας
και στα σκουπίδια τα πετά τα επιχειρήματά μας.
Εκείνη είναι το Πρόσωπο και συ είσαι κατ’ εικόνα.
Μην την πατήσεις, φίλε μου, ενώ είσ’ ακόμα χώμα,
και πεις τάχα πως έγινες το Φως που ‘χεις λαχτάρα,125
εκείνο καίει δυνατά κι εσύ θα μπεις στη σχάρα,
αν το μπερδέψεις και το δεις για πρόσωπο δικό σου.
Εσύ ας μείνεις διάφανος κι αυτό είναι δανεικό σου,
γιατί αλλιώς ίσως καείς από το Φως το ίδιο,
σαν Ίκαρος θα τσακιστείς, θα πέσεις σαν βαρίδιο,130
αν το οικειοποιηθείς, θα έρθουν τα κοράκια
και θα τσιμπάνε αχόρταγα τα ωραία σου λογάκια!
Δεν ήτανΈτσι την πάτησε κι αυτός ο τραγικός Ιούδας,
για τ’ αργύριαπου θα ‘τανε καλύτερο να σώπαινε σαν Βούδας,
μα αυτός οικειοποιήθηκε την Χάρη του Δασκάλου135
και ήθελε τον μάνατζερ να κάνει του Μεγάλου.
Γιατί ποθούσε να Τον δει στον θρόνο Επαναστάτη,
ήθελε τον Θεάνθρωπο καβάλα πάνω σε άτι
και πήγε έτσι αυτόβουλα αυτός να καθαρίσει,
λες κι ήτανε το σχέδιο δικό του να ορίσει,140
λέγοντας: «Θα σας πω εγώ ποιός είναι ο Μεσσίας»,
γιατί ονειρευότανε μια πράξη ανταρσίας
σ’ επίπεδο πολιτικό και ήθελε ν’ αρχίσει
εκείνη η επανάσταση που τόσο είχε ποθήσει.
Έβαλε την πολιτική, την ιδεολογία145
και τα δικά του σχέδια πάνω από τον Μεσσία.
Δεν ήθελε ν’ ακολουθεί το θέλημα Εκείνου,
που είχε την ταπείνωση του θεϊκού και φίνου
Προσώπου που ενσαρκώθηκε, του Λόγου της Τριάδας.
Ο Ιούδας ανυπόμονος ήθελε Ιλιάδας150
σενάριο να εκτυλιχθεί κι «έδωσε» τα Μυστήρια
απ’ τη φιλοδοξία του και όχι για τ’ αργύρια.
Δεν ήτανε φιλάργυρος, είχε φιλοδοξία
να προχωρήσει μόνος του αυτή την ιστορία,
ενώ το είχε πει ο Χριστός στους Μαθητές να κρύβουν,155
ποιός είν’ Αυτός στα λόγια τους και έτσι να το δείχνουν
μόνο στην πράξη, αφήνοντας την Χάρη Του να δίνουν
σαν λύχνοι που όντως λάμπουνε πάνω στου κομοδίνου
την επιφάνεια και γι’ αυτό τους βάζουμε εκεί πάνω
κι όχι για να φωνάζουνε: «Κοιτάξτε εγώ τι κάνω!».160
Ο Ιούδας είπε στους Ιερείς: «Εγώ Τονε γνωρίζω,
Αυτόν που περιμένουμε κι αν θέλετε ορίζω
τον τρόπο αναγνώρισης και θα Τον παραδώσω
Αυτόν που είν’ ο Μεσσίας μας και καρτερούμε τόσο».
Το έκανε σκεπτόμενος πως θα ‘χε άλλη πορεία165
κι άλλη εν τέλει εξέλιξη αυτή η ιστορία:
Πως δεν θα παραδίνονταν, μα θα επαναστατούσε,
κι έτσι το πολυπόθητο έργο θα ξεκινούσε.
Δεν υπάρχεις!Γι’ αυτό, σου λέω, φαίνεται η Αλήθεια, δεν μιλιέται,
δεν είν’ αόριστη έννοια, στην πράξη συναντιέται170
και σβήσε ευθύς τα ίχνη σου, πρόσωπο εσύ δεν είσαι,
Εκείνη μόνο είν’ Πρόσωπο, γι’ αυτό και Την στερείσαι,
όταν γυρεύεις να την βρεις σε λόγια και απόψεις
και δεν μπορείς την κεφαλή του εγωισμού να κόψεις.
Γιατί κοιτάς την πάρτη σου με λόγια να δοξάσεις175
κι άμα στα λόγια τον ζητάς τον Λόγο θα τον χάσεις,
γι’ αυτό πρέπει κι ο ίδιος σου να αυτοαναιρείσαι
κι αν την Αλήθεια συναντάς να μην μας λες ποιος είσαι.
Άσε Εκείνη να φανεί και συ εξαφανίσου.
Αν Την φανέρωσες σε μας, αυτό είν’ η αμοιβή σου.180
…ούτε στονΝα μην γνωρίζει η «δεξιά» τι κάνει η «αριστερά» σου16
παπάπου πάει να πει ο εγκέφαλος να ξέρει τα μαλλιά σου,
κι άκουμα να μην ξέρει τι εσύ στ’ αλήθεια επιλέγεις
την καρδιάκαι κάνει καταχώρηση, εσύ ας τον κοροϊδεύεις,
γιατί είν’ αυτός μηχάνημα που θέλει να οργανώνει185
και ό,τι βρεις, στ’ αρχεία του κοιτάζει να το σώνει.
Αυτή είναι η λειτουργία του, δεν φταίει η χημεία,
μα είναι για άλλα πράγματα κι όχι για ελευθερία.
Γι’ αυτό τον σβήνεις, άμα θες να έρθει η Αλήθεια.
Γι’ αυτήν αρκεί ο ανιχνευτής που έχεις μες στα στήθια,190
που δεν επεξεργάζεται στοιχεία, δεδομένα,
στρέφεται αυτόματα στο Φως και λέει: «Θέλω Εσένα!».
Αυτό που λέγεται καρδιά μονάχα επιλέγει
ή το ψυχρό ή το θερμό και έτσι δεν τα μπερδεύει.
Προσοχή στην Έτσι ο πρώτος σου εχθρός είναι η αυτοεικόνα,195
αυτοεικόναπου λέει πως είσαι συ αυτός που ψάχνεις τόσα χρόνια
και τότε σκοτεινιάζει αυτός ο καθαρός καθρέφτης
και γίνεσαι υπερφίαλος, εγωιστής και ψεύτης.
Γιατί ενώ ήξερες καλά ότι ζητάει διαφάνεια,
η Αλήθεια για να έρχεται, σαν έρθει η περηφάνια200
και διαλαλείς την πάρτη σου και έτσι καμαρώνεις,
το πρόσωπό σου φαίνεται κι έτσι δεν φανερώνεις
αυτήν που τόσο αγαπάς και που μας αγαπάει
και ο ξερός εγωισμός, όπου ήσουν σε γυρνάει.
Αυτός που έχει αποστολή να λέει την Αλήθεια,205
ζητάει και τρόπο να την πει, ίσως με παραμύθια
όχι δικά του, μα αυτά που Εκείνη υπαγορεύει.
Εκείνος μόνο τη γροικά κι απ’ το μυαλό του φεύγει,
έτσι ώστε ν’ ακούσουνε μονάχα όσοι αντέχουν,
γιατί οι άλλοι καίγονται και να ορμήξουν τρέχουν210
ή να σε φάνε πάραυτα ή να σ’ αποθεώσουν,
γιατί μπορούνε να δεχτούν μόνο ό,τι καλουπώσουν.
Γι’ αυτό θέλει ταπείνωση κι όχι υπερηφάνεια,
αφού κι ο ίδιος ο Θεός κρύφτηκε «στα ουράνια»,
για να ‘σαι συ ελεύθερος, αν θες, να Τον ζητήσεις215
κι αν πρώτα απ’ όλα την καρδιά ζητάς να καθαρίσεις.
Γιατί ήρθε ο Θεάνθρωπος κι αυτοί βάγια Του στρώσαν,
μα «Εγώ ειμ’ η Αλήθεια» άκουσαν κι οι ίδιοι Τον σταυρώσαν.
Αυτά που σου ‘πα μυστικά ας μείνουν στο ντουλάπι
και ό,τι είπαμε ως εδώ, ας είν’ ψωμί κι αλάτι.220
Καλυφθείτε!Σε τούτη τη διαδρομή, κράτα για φορεσιά σου
μία στολή παραλλαγής να μοιάζεις στη γενιά σου
και όλα κάν’ τα μα αλλιώς, θέατρο έξω είναι,
παίξε το ρόλο σου καλά, τα ίχνη όμως σβήνε.
Σ’ αυτά τα χαρακώματα, φυλάξου απ’ τις σφαίρες,225
καλύψου ήσυχα κι απλά και μη μετράς τις μέρες?
κι ο χρόνος είναι ένα τρικ που έχει η κοινωνία.
Εσύ μείνε στη θέση σου και κάνε την «κυρία»!
Μην φλυαρείς και σώπαινε και πες την προσευχή σου,
έτσι θα δεις να φεύγουνε αυτοί που είν’ εχθροί σου.230

~ • ~ • ~ • ~ • ~ • ~ • ~ • ~ • ~ • ~ • ~ •~ • ~ • ~ • ~ • ~ • ~

ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΑΛΤΟ
ΝαρκωμένοςΠαράδειγμα, αν δεν φτιάχνεσαι με όσα σου προτείνουν,
στο τετράγωνοσε λένε τότε γραφικό κι απ’ έξω σε αφήνουν,
ήάλλοτε με συμπάθεια ή και με καταφρόνια,
γραφικόςκάνε λιγάκι υπομονή δεν θα ‘ναι για αιώνια.
στον κύβοΣήμερα δε σταυρώνουνε μ’ ακάνθινο στεφάνι,5
σήμερα σε περιγελούν ή σε κοιτούν σαν χάνοι,
σαν αναγκαίο βάσανο, σαν ξωτικό, σαν ούφο.
- «Άδραξε τη ζωή, χαζέ, μην την κοιτάς, ρε μπούφο!»
- «Ποιά λέτε έτσι, ρε παιδιά, ζωή είναι αυτό που ζείτε;
Και θα μετριέται για ζωή, στο μνήμα σαν θα μπείτε;10
Το ότι τρώτε εσείς εδώ, πίνετε και γλεντάτε,
άντε και λίγο σκέφτεστε και ήσυχα κοιμάστε;»
Κράτα το στόμα σου κλειστό, σου ‘πα, μα αν δεν κρατιέσαι,
πες τα, μα κρύψου εσύ καλά, γιατί αλλιώς τραβιέσαι!
Κοίτα να μην τους τυραννάς και να μη βγάζεις μάτι15
σαν πίνουνε τις μπύρες τους, σαν είναι στο κρεβάτι
και τόσο όταν χαίρονται με τ’ αποκτήματά τους
και οργανώνουν τη ζωή, μετρούν τα χρήματά τους,
και προπαντός όταν αυτοί μιλούν στον πράκτορά τους
και κανονίζουν διακοπές, για να βρουν την υγειά τους20
ή ό,τι και να κάνουνε, δεν θέλουν να σ’ ακούνε,
την υπεραπασχόληση χαλάς και θα «στην πούνε!».
Και μην τολμήσεις να τους πεις ότι δεν ξέρουν κάτι,
γιατί έχουνε τηλεκοντρόλ παντού απ’ άκρη σ’ άκρη
κι εφημερίδες, κινητό, τηλεπικοινωνία25
και ξέρουν ό,τι γίνεται μέσα στην κοινωνία.
Κι αν τύχει κάποια είδηση και τους στενοχωρήσει,
γνωρίζουν και πολιτική κι έχουνε μία λύση?
Πως φταίνε τάχα οι κακοί άρχοντες του πλανήτη,
της φύσης η καταστροφή ή κάποιοι άλλοι «τρίτοι».30
Πάντως δεν φταίνε οι ίδιοι τους για το κακό το χάλι,
γι’ αυτό ή κλείνουν την tv ή αλλάζουνε κανάλι.
Μην το ζορίζεις και πολύ, ζωή είναι θα περάσει,
μ’ αλίμονο! Ο φίλος τους δεν είχε γερή κράση
και πέθανε ο φουκαράς και είχανε κηδεία,35
μα αυτοί «Δόξα τον Ύψιστο», σφύζουν από υγεία!
Όχι πως ειν’ αυτό ζωή, μα ο θάνατος ακόμα,
φαντάζει να ‘ναι απεχθής, γιατί μονάχα χώμα
γίνονται οι απόψεις σου κι αυτό το μεγαλείο
εφήμερων επιλογών δεν μπαίνει στο ψυγείο.40
Σαν χώμα όποιος έζησε και χλεύαζε το Πνεύμα,
σαν έρθει η ώρα ο Μάστορας να μην του δίνει ρεύμα,
ας θυμηθεί το πείσμα του και την επιμονή του,
πως σαν του λέγαν για ουρανό είχε την άποψή του.
Και ουρανός δεν ειν’ αυτό που γλάροι ταξιδεύουν,45
είναι αυτό που είμαστε και που μας κοροϊδεύουν
να μείνουμ’ εδώ έγκλειστοι στου τετραγώνου το είδος
και να ξεχάσουμε εντελώς ότι υπάρχει κύβος!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου